Toen we na de safari terugkeerden in ons 'tenten'kamp bleek er een heuse barbecue + disco georganiseerd te zijn, op het centrale grasveld deze keer (waar we gisteren nog hadden gecricket). Een aantal kinderen haalde cricket en croquet door elkaar trouwens, en dacht dus het door 10 poortjes meppen hier de nationale sport was, maar dat terzijde.
De DJ had een indrukwekkend luidsprekerarsenaal meegebracht - en wilde dat ook al tijdens het eten ten volle benutten. Aangezien dit ieder gesprek onmogelijk maakte vroeg Joyce snel of het wat zachter kon (en dat kon). Gelukkig maar. Ook bij de muziekkeus moest de beste man een tikkeltje worden gecorrigeerd, maar uiteindelijk was het een leuk dansfeestje in de buitenlucht (slechts kortstondig verstoord door een schorpioen die waarschijnlijk een goed heenkomen zocht voor die herrie).
De DJ had een indrukwekkend luidsprekerarsenaal meegebracht - en wilde dat ook al tijdens het eten ten volle benutten. Aangezien dit ieder gesprek onmogelijk maakte vroeg Joyce snel of het wat zachter kon (en dat kon). Gelukkig maar. Ook bij de muziekkeus moest de beste man een tikkeltje worden gecorrigeerd, maar uiteindelijk was het een leuk dansfeestje in de buitenlucht (slechts kortstondig verstoord door een schorpioen die waarschijnlijk een goed heenkomen zocht voor die herrie).
Toen de laatste noten wegstierven (om kwart over tien, Sri Lankanen maken het niet laat) kreeg Maaike een SMS dat ze snel naar huis moest bellen. De boodschap was helder - ze kon maar beter naar huis op het meest handige moment in de komende dagen.
Dat kwam hard aan.
We besloten tot de volgende ochtend (vrijdag) te wachten alvorens reisleidster Joyce te informeren en vluchten te gaan (laten) boeken, en rond het middaguur te bellen of de situatie inderdaad zo ernstig was als deze zich liet aanzien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten