Sigirya

Lanka Landa Pembere Lanka

Pina Vamu Obe Lanka

Dit is de tekst van een loflied op Sri Lanka dat onze gids Lalith ons wil leren. We oefenen het braaf in de bus. We vertrokken al om 8 uur dus moesten vroeg op. De reis naar Sigiriya duurde vijf en half uur. De eerste stop was de vismarkt van Negombo waar we onze ogen uitkeken. Het was aan het strand en de vis werd letterlijk op steenworp afstand uit de netten geschud en allerlei soorten vissen lagen op straat en werden per mand verkocht. Dikke, dunne, reusachtige en piepkleine visjes, lange, platte, uitgebeende vissenlijven en moten vis lagen verspreid over de grond. Kennelijk is vis kopen een mannending want er waren geen vrouwen die vis insloegen.

We lunchten ergens onderweg (buffet) en rond half drie arriveerden we bij de beroemde leeuwenrots

Sigiriya, een enorm hoge rots waarop een narcistische vorst ooit een fort heeft gebouwd. Het was een hele hoge indrukwekkende rots met voor iemand met hoogtevrees zoals ik vervaarlijk uitziende trappen.We begonnen onder leiding van Lalith aan de klim. Het begon redelijk eenvoudig maar om fresco's van 1500 jaar oud te kunnen zien moesten we stalen wenteltrappen nemen die al iets spannender waren. De fresco's waren onlangs gerestaureerd en dus volgens ons niet meer authentiek maar volgens Lalith was dit het achtste wereldwonder.

Na nog wat trappen (in totaal 1028 tot de top) waren we halverwege. Toen restte nog een metalen eng uitziende trap naar de top. Samen met twee andere vrouwen en een van de meiden besloot ik het daarbij te laten. Herman en de meiden klommen wel naar de top. We zagen hen langs de wand van de berg lopen. Ondertussen zag ik enkele aapjes die in de bomen boven ons speelden. Toen de klimmers terug waren gingen we met z'n allen weer naar beneden via stenen trappen. Al met al waren we drie uur weg geweest.

Iedereen was er moe van en in de bus naar ons volgende hotel viel ik in slaap. Ik had dan ook niet gemerkt dat het wel erg donker was buiten maar dat bleek te komen door een stroomstoring.

Gelukkig had het hotel een generator dus licht, fan en airco deden het wel. We namen een douche en gingen een biertje drinken. Daarna aten we met z'n allen, vergezeld van live muziek, en gingen we naar bed.

Vakantie vieren is voor mij wel heel dubbel. Enerzijds is het een prachtige reis, anderzijds ben ik met mijn gedachten voortdurend in Enschede, omdat het slecht gaat met mijn moeder. Ik voel me schuldig dat ik niet daar ben, maar anderzijds wil ik de vakantie van mijn eigen gezin niet verpesten. Er ligt dus een voortdurende domper over alles, en ik loop rond met een knoop in mijn maag. Ik heb 's avonds gebeld en mijn beide ouders en zus Han gesproken. Dat was fijn.